Lęk i zamartwianie
Częste obawy, unikanie szkoły lub nowych sytuacji, trudność w rozstaniu i potrzeba ciągłego upewniania się.
Dla dzieci od 10. roku życia i rodziców
Dziecko nie zawsze potrafi powiedzieć, dlaczego się boi, złości, wycofuje albo nie chce iść do szkoły. Terapia daje mu bezpieczną przestrzeń do rozumienia emocji i uczenia się sposobów radzenia sobie dostosowanych do jego wieku.
Ból brzucha przed szkołą, wybuch złości, wycofanie czy częste pytania o bezpieczeństwo mogą być sposobem komunikowania napięcia, którego dziecko nie umie jeszcze nazwać. Wspólnie przyglądamy się temu, co wydarza się przed trudnym zachowaniem, jaką pełni ono funkcję i czego dziecko w tej sytuacji potrzebuje.
Psychoterapia dziecka nie polega na naprawianiu go ani ocenianiu rodziców. Pomaga dziecku rozpoznawać emocje, mówić o potrzebach i ćwiczyć nowe umiejętności, a rodzicom lepiej rozumieć trudność i wspierać zmianę także poza gabinetem.
Kiedy warto poszukać wsparcia
Częste obawy, unikanie szkoły lub nowych sytuacji, trudność w rozstaniu i potrzeba ciągłego upewniania się.
Mniejsza radość z zabawy, brak energii, wycofanie, częsta drażliwość albo rezygnowanie z wcześniejszych zainteresowań.
Wybuchy złości, częsty płacz, impulsywne reakcje albo trudność w uspokojeniu się mimo wsparcia dorosłego.
Trudności z koncentracją i organizacją, silny stres przed sprawdzianami, spadek wyników albo unikanie szkoły.
Konflikty z rówieśnikami, samotność, doświadczenie odrzucenia, nieśmiałość i niska wiara we własne możliwości.
Trudności związane z rozstaniem rodziców, stratą, przeprowadzką, chorobą lub inną ważną zmianą.
Jeśli główną trudnością dziecka jest nasilony niepokój, przeczytaj także stronę o lęku u dzieci.
Pierwsza konsultacja odbywa się z rodzicem lub opiekunem. Rozmawiamy o rozwoju dziecka, obecnych trudnościach, sytuacji rodzinnej i szkolnej oraz o tym, czego rodzina oczekuje od wsparcia. Ustalamy też, jak w bezpieczny sposób zaprosić dziecko do kolejnego spotkania.
Pierwsze spotkania z dzieckiem służą poznaniu go i zbudowaniu poczucia bezpieczeństwa. Dopiero po zebraniu potrzebnych informacji wspólnie z rodzicami ustalamy cele oraz proponowaną formę dalszej pracy.
Jak wygląda współpraca
Pracuję przede wszystkim w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT), korzystając również z elementów terapii schematu, ACT i DBT. Rozmowę łączę z ćwiczeniami, obrazami, skalami i innymi formami pracy dostosowanymi do wieku dziecka.
Wspólnie z dzieckiem i rodzicami przyglądamy się emocjom, myślom, zachowaniom oraz sytuacjom, w których trudność się nasila.
Cele formułujemy tak, aby były zrozumiałe dla dziecka i ważne zarówno dla niego, jak i dla wspierających je dorosłych.
Ćwiczymy nazywanie emocji, komunikowanie potrzeb, rozwiązywanie problemów i stopniowe podejmowanie działań mimo lęku.
Regularnie wracamy do celów, zauważamy postępy i dostosowujemy sposób pracy.
Rodzice w procesie
Rodzice są ważną częścią procesu. Regularne konsultacje pomagają rozumieć zachowanie dziecka, odpowiadać na jego emocje, wzmacniać nowe umiejętności i wprowadzać potrzebne zmiany w codziennym otoczeniu.
Dziecko ma prawo do własnej, bezpiecznej przestrzeni podczas spotkania. Rodzicom przekazuję informacje potrzebne do wspierania procesu, nie relacjonując każdej rozmowy. Zasady poufności i wyjątki związane z bezpieczeństwem omawiamy na początku współpracy.
Najczęstsze pytania
Pracuję z dziećmi od 10. roku życia. Sposób spotkań i udział rodziców dobieram do wieku, potrzeb oraz rodzaju trudności dziecka.
Pierwsza konsultacja odbywa się z rodzicem lub opiekunem i służy zebraniu informacji o rozwoju oraz obecnej sytuacji dziecka. Następne spotkanie może odbyć się już z dzieckiem.
Dziecko nie musi od razu opowiadać o wszystkim. Pierwsze spotkania służą budowaniu bezpieczeństwa, a rozmowa może być uzupełniana zadaniami i formami pracy dopasowanymi do wieku oraz gotowości dziecka.
Rodzice uczestniczą w konsultacjach i otrzymują wskazówki potrzebne do wspierania dziecka. Jednocześnie dziecko zachowuje własną przestrzeń, a zasady przekazywania informacji ustalamy jasno na początku współpracy.
W przypadku dzieci preferuję spotkania w gabinecie we Wrocławiu. Możliwość pracy online oceniam indywidualnie, uwzględniając wiek, trudność, warunki do rozmowy oraz zdolność dziecka do utrzymania kontaktu w tej formie.
Wrocław · dzieci od 10. roku życia
Pierwsza konsultacja pozwala spokojnie opowiedzieć o sytuacji dziecka i wspólnie ustalić, jaka forma wsparcia może być najbardziej pomocna dla niego oraz całej rodziny.
Umów pierwszą konsultacjęTreść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej diagnozy ani konsultacji medycznej.